Um landið bruna bifreiðar

Um landið bruna bifreiðar, bifreiðar, bifreiðar,
með þeim við skulum fá oss far
og ferðast hér og þar.
Ba-bú, ba-bú,
tr-la-la-la-la-la-la,
ba-bú, ba-bú,
tra-la-la-la-la!

Um loftin fljúga flugvélar, flugvélar, flugvélar,
með þeim við skulum fá oss far
og ferðast hér og þar.
Ba-bú......

Um höfin sigla skúturnar, skúturnar, skúturnar.
með þeim við skulum fá oss far
og ferðast hér og þar.
Ba-bú.....

 Upp á grænum…

Upp á grænum, grænum himinháum hól
sá ég hérahjónin ganga.
Hann með trommu 
- bomm, bomm, bombarombommbomm!
Hún með fiðlu sér við vanga.

Þá læddist að þeim ljótur byssukarl
sem miðaði í hvelli!
En hann hitti bara trommuna sem small
og þau hlupu og héldu velli.

Út um mó, inn í skóg

Út um mó, inn í skóg,
upp í hlíð í grænni tó.
Þar sem litlu berin lyngi vaxa á,
tína, tína, tína má.

Tína þá berjablá
börn í lautu til og frá.
Þar sem litlu berin lyngi vaxa á,
tína, tína, tína má. 

"Útgöngulög" í samverustund:

____ og ____, þau fóru í ferð,
í ferð, í ferð, í kaupstaðarferð.

------------------------------------

____ labbar í fjörunni
og kastar stórum steini,
____ labbar í fjörunni
og kastar stórum steini.

----------------------------

____dansar á pallinum
og ____ skellihlær.
____ er á sokkunum
og ____ datt í gær.
____ keyrir bíl með ____ í
og ____ kastar bolta til ____.

(Nöfn barnanna sett í eyðurnar)

Við erum söngvasveinar

:,: Við erum söngvasveinar á leiðinni’ út í lönd :,:
leikum á flautu, á skógarhorn, á skógarhorn,
leikum á flautu, fiðlu’ og skógarhorn.

Og við skulum dansa hopsasa, hopsasa, hopsasa,
við skulum dansa hopsasa - HOPSASA!!

Við skulum róa…

Við skulum róa´á selabát,
fyrst við erum fjórir.
Það eru bæði þú og ég,
stýrimaður og stjóri.

Vorvindar glaðir
Sænskt þjóðlag
Helgi Valtýsson

Vorvindar glaðir, glettnir og hraðir,
geysast um löndin rétt eins og börn.
Lækirnir skoppa, hjala og hoppa.
Hvíld er þeim nóg í sæ eða tjörn.
Hjartað mitt litla, hlustaðu á.
Hóar nú smalinn brúninni frá.
Fossbúinn kveður, kætir og gleður.
frjálst er í fjalla dal.

Við klöppum öll…

Við klöppum öll í einu,
við klöppum öll í einu,
við klöppum öll í einu,
það líkar okkur vel!

(stöppum, hoppum, grátum, hlæjum, 
sofum, hvíslum, smellum o.s.frv)

Það var eitt sinn…

Það var eitt sinn kónguló
sem hafði átta fætur
og því þurfti hún að fara
-snemma á átta fætur
-og fara í skóna
-og reima skóna
á átta fætur!

Hún taldi: Einn, tveir, þrír, fjórir,
fimm, sex, sjö - ÁTTA FÆTUR!
Tralalalla!  Mhmhmhm!
Tralalalla!  Mhmhmhm!
Tralalalla!  Mhmhmhm!

Þegar barnið í föt sín fer

Þegar barnið í föt sín fer
fjarska mörgu þarf að huga´að hér.
Fyrst er reynt að hneppa hnapp,
í hnappagatið loks hann slapp.
Renna lás og reima skó,
reyndar finnst mér komið nóg.
Þetta´ er gjörvallt í grænum sjó!!

Við skulum: 
Hneppa, renna, smella og hnýta,
hneppa, renna, smella og hnýta,
hneppa, renna, smella og hnýta,
hnýta slaufu á skó!!

Þorraþræll

Nú er frost á fróni frýs í æðum blóð.
kveður kuldaljóð Kári’í jötunmóð.
Yfir laxalóni liggur klakaþil
hlær við hríðarbil hamragil.
Mararbára blá brotnar þung og há
unnar steinum á yggld og grett á brá.
Yfir aflatjóni æðrast skipstjórinn.
Harmar hlutinn sinn hásetinn.

Þula um fingurna

Þumalfingur er mamma,
sem var mér vænst og best.
Vísifingur er pabbi,
sem gaf mér rauðan hest.
Langatöng er bróðir,
sem býr til falleg gull.
Baugfingur er systir,
sem prjónar sokka úr ull.
Litlifingur er barnið,
sem leikur að skel.
Litli pínu anginn,
sem stækkar svo vel.
Hér er allt fólkið
svo fallegt og nett.
Fimm eru á bænum,
ef talið er rétt.
Ósköp væri gaman
í þessum heim,
ef öllum kæmi saman
jafn vel og þeim.

Þula

Bokki sat í brunni,
hafði blað í munni,
hristi sína hringa,
bað fugl að syngja.
Grágæsamóðir!
ljáðu mér vængi,
svo ég geti flogið
upp til himintungla.
Tunglið, tunglið taktu mig
og berðu mig upp til skýja,
þar situr hún móðir mín
og kembir ull nýja,
þar sitja nunnur,
skafa gulltunnur,
þar sitja systur,
skafa gullkistur,
þar sitja sveinar
og skafa gullteina,
þar sitja freyjur,
skafa gulltreyjur,
þar sitja mágar,
skafa gulltágar,
þar sitja prestar,
skafa gullfestar,
þar sitja afar,
skafa gullnafa,
þar situr hann faðir minn
og skefur gullhattinn sinn.

Það var einu sinni api…

Það var einu sinni api í ofsa góðu skapi,
hann vildi ekki grautinn en fékk sér banana:
Banananana - (smella tvisvar í góminn)
Banananana - (smella tvisvar í góminn)
Banananana, banananana, banananana - 
(smella tvisvar í góminn).